Saturday, 1 June 2019

რა არის „ხსნის არმია“?

პასუხი დამოკიდებული იქნება იმაზე, რამდენად კარგად იცნობს ადამიანი ორგანიზაციას. ვიღაც იტყვის: „ეს გახლავთ ჩემი საყვარელი მაღაზია“ - და იგულისხმებს ჩვენს საქველმოქმედო მაღაზიებს. სხვა იტყვის „ისინი ეხმარებიან უმწეოთ!“ მესამემ შესაძლოა თქვას „მათ კარგი სასულე ორკესტრები ჰყავთ!“ ხოლო მეოთხე განაცხადებს „ეს ჩემი ეკლესიაა!“

არც ერთი ჩამოთვლილთაგანი არ გახლავთ მცდარი, თუმცაღა ყოველი მათგანი, მხოლოდ სიმართლის ნაწილია. მე შემიძლია ჩამოვთვალო კიდევ ბევრი რამ, რაც მიუთითებს ვინ ვართ ჩვენ.

ჩემთვის, „ხსნის არმია“ - ეს არის მისია; ხოლო მისია გახლავთ იესოს სიცოცხლის მოტანა თანამედროვე საზოგადოებაში. ჩვენ ამის გაკეთება შეგვიძლია საქველმოქმედო მაღაზიით, პროექტით, რომელიც შეამცირებს სიღარიბის მასშტაბებს, სასულე ორკესტრით, ეკლესიით/კორპუსით ან იმ საშუალებით, რაც ჯერ გონებაში არც კი დაგვბადებია. სწორედ ამიტომაც აქვს „ხსნის არმიას“ მისიის ამდენი სახის გამოვლინება.

ბოლო ოც ნამუშევარში, მე ყურადღებას ვამახვილებდი გენერალ ბრაიან ფედლის „მოწოდება მისიისაკენ“. საშიშროება ჩვენს საქმიანობასთან დაკავშირებით, გახლავთ ის, რომ ჩვენ შეგვიძლია განვაგრძოთ ამის კეთება მაშინაც, როდესაც მისიაზე აღარ ვიქნებით ორიენტირებულნი. მაღაზიამ, პროექტმა, ორკესტრმა, კორპუსმა თუ ჩვენი არაერთი მისიის რომელიმე გამოვლინებამ, შესაძლოა ჩაანაცვლოს მთავარი ფოკუსი, რომელიც გახლავთ ჩვენი მისიის შესრულების ერთადერთი მიზეზი.

წლების წინ, მე სათავეში ვედექი დიდ, საკმაოდ ტრადიციულ „ხსნის არმიის“ კორპუსს. შეხვედრაზე, რომელსაც ესწრებოდნენ კორპუსის ყველაზე აქტიური წევრები, ქადაგებისას მე ვთქვი შემდეგი რამ:

„თუკი ღმერთისთვის შესაძლებელი იყო სიკვდილი, და მან ნამდვილად გადაწყვიტა სიკვდილი, მინიმუმ სამი წელი დასჭირდებოდა ამ კორპუსს ამის აღმოსაჩენად! თუმცაღა, ჩვენ განვაგრძობდით იმის კეთებას, რასაც ყოველთვის ვაკეთებთ, თითქოს არაფერი მნიშვნელოვანი მომხდარა“.

გარკვეულწილად, ეს გახლდათ „გამოღვიძების მოწოდება“, და მოგვიანებით გამოხმაურება იყო ძლიერი ემოციური გამოხატულება. ახალგაზრდა ჯარისკაცი მომიახლოვდა და მითხრა: „თავდაპირველად ვიფიქრე, რომ მართალი იყავით, და შევშინდი. თუმცა, შემდეგ გავიფიქრე, თუ ღმერთი ნამდვილად მოკვდა, მე მჯერა, რომ იოსტინი ამას აღმოაჩენს, და დარწმუნებული ვარ, გვეტყვის!“ გარკვეულწილად, ეს გახლდათ ხუმრობა, თუმცა ვიგრძენი, რომ მან იგრძნო უწყების სერიოზულობა.

ყოველ ჯერზე, ჩვენთვის საჭიროა შეგვახსენონ „მისია უპირველეს ყოვლისა!“ გენერალმა შეგვახსენა. ჩვენც უნდა შევახსენოთ ერთმანეთს: ჩვენ იესოს ცხოვრება უნდა გავავრცელოთ იქ, სადაც ვიმყოფებით. მისია არ გახლავთ ის, რასაც ვაკეთებთ, არამედ ის, რითიც ვცხოვრობთ.

ისევე როგორც, მრავალი წლის წინ მე შემეძლო ახალგაზრდა ჯარისკაცისთვის მეთქვა, კვლავაც ვადასტურებ:
„ღმერთი არ არის მკვდარი, იგი არასოდეს მოკვდება, მან გაიმარჯვა სიკვდილზე და აღდგა საფლავიდან. იგი შენში ცოცხლობს!“
„ციური მანნა“ დღეისათვის:
იცხოვრე მისიით!
.... და გისურვებ ბედნიერ ზაფხულს
--------------------------------------------

Saturday, 25 May 2019

ჩვენი დროის უდიდესი გამოწვევა?

„ხსნის არმიის“ საერთაშორისო მისიის დებულება აცხადებს, რომ ჩვენი მისიაა ვიქადაგოთ იესო ქრისტეს სახარება და „დახმარება აღმოვუჩინოთ ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე“ (1). გენერლის „მოწოდება ჩართულობისკენ“,  კვლავ შეგვახსენებს ჩვენი მისიის დებულების ამ მნიშვნელოვანი როლის შესახებ (2). ჩართულობა, ნამდვილად მთავარი იყო მისი მისიის გაცნობიერებაში:
ყველაფერირასაც მამა მაძლევსჩემთან მოვაჩემთან მოსულს გარეთ არ გავაძევებ.
იოანე 6:37
 იესო აცხადებს, რომ იგი ნებისმიერ მასთან მისულს არასოდეს გააძევებს. და მაინც, ზოგიერთი მაინც გაშორდება მას დაღონებული. სწორედ ასე დაემართა მდიდარს, რომელიც მოვიდა იესოსთან და ჰკითხა რა უნდა გაეკეთებინა, რათა დაემკვიდრებინა საუკუნო სიცოცხლე. მან დაადასტურა, რომ იცავდა მცნებებს, მაგრამ რაღაც არ ჰყოფნიდა. ამის შემდეგ იესო შეეწინააღმდეგა მას ამ გამოწვევით: „თუ გინდა, სრულყოფილი იყო, წადი, შენი ქონება გაყიდე და მიეცი ღარიბებს, და გექნება საუნჯე ზეცაში; მერე მოდი და გამომყევი.“ (3). გამომდინარე იქიდან, რომ ამ კაცს ჰქონდა დიდი სიმდიდრე, ეს გამოწვევა მისთვის ძალიან დიდი იყო და დატოვა იესო.

იესო იღებს ყველას. იესოს არ გაუძევებია მდიდარი კაცი. ეს მისი პირადი არჩევანი იყო. ვიღაც სავარაუდოდ იტყვის, რომ ეს კაცი იყო დისკრიმინაციის მსხვერპლი, რადგანაც მდიდარი იყო, თუმცა მას მაინც შეეძლო გაჰყოლოდა იესოს მოწაფეების მსგავსად. თუმცა, მე დარწმუნებული ვარ, რომ მან იცოდა, რომ  უყვარდათ და მიღებული იყო. მისთვის გამოწვევა მდგომარეობდა იმაში, რომ უნდა გაეკეთებინა არჩევანი, რაც ასევე გულისხმობდა სხვა რაღაცის დათმობას.

უკვე 2000 წელიას არ შეცვლილა. როდესაც მე ვაკეთებ არჩევანს, ეს თითქოსდა არის შესაძლებლობაზე ზეგავლენა, რათა გავაკეთოთ სხვა არჩევანი. როდესაც ყველას აქვს ყველაფრის იმედი და სურს შეინარჩუნოს არჩევანის თავისუფლება ნებისმიერ ვითარებაში, ეს ძალიან რთული ხდება. იქნებ, ეს იქცეს ჩვენი დროის უდიდეს გამოწვევად?

„ციური მანნა“ დღეისათვის:
იესო არასოდეს არავის გააძევებს
------------------------------------------------
(1) საერთაშორისო ორგანიზაცია „ხსნის არმია“ წარმოადგენს მსოფლიო ქრისტიანული ეკლესიის ევანგელისტურ ფრთას. მისი სწავლების საფუძველია ბიბლია. იგი მოღვაწეობს ღმერთის სიყვარულით. მისი დანიშნულებაა იქადაგოს იესო ქრისტეს სახარება და მისი სახელით დახმარება აღმოუჩინოს ადამიანებს ყოველგვარი მიკერძოების გარეშე.
(2) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.
(3) მათე 19:21

Saturday, 18 May 2019

არის თუ არა „იესოს სახელი“ მანტრას სახეობა?

„მანტრა“ არის ბგერა, რომელიც უკავშირდება ინდუიზმსა და ბუდიზმს. ბგერა გამოიყენება რათა გააანალიზოს ფიქრი ან მიზანი. სიტყვას აქვს რამდენიმე მნიშვნელობა, როგორიცაა მაგ: ლოცვა, ჰიმნი ან დამარცვლა. ეს არის ბგერის ან სიტყვის გამეორება, რომელმაც უნდა მოახდინოს ეფექტი.
საინტერესოა, რომ იესო გამუდმებით საუბრობდა მისი სახელით ლოცვის შესახებ.
გთავაზობთ ერთ მაგალითს:


თუ რამეს ითხოვთ ჩემი სახელით, გავაკეთებ.
იოანე 
14:14
ნათელია, რომ პირველმა ქრისტიანებმა მიიღეს მისი სწავლება და პრაქტიკაშიც იყენებდნენ მას. მათ სჯეროდათ, რომ იესო იყო მათ შორის, როდესაც მისი სახელით იკრიბებოდნენ (1). ისინი აცხადებდნენ, რომ სასწაულები ხდებოდა რწმენით იესოს სახელით (2). ისინი ნათლავდნენ იესოს სახელით (3) და აცხადებდნენ, რომ ხსნა არის მხოლოდ მის სახელში (4) თუმცაღა, არაფერია იმის მანიშნებელი, რომ ისინი იესოს სახელს იყენებდნენ მანტრას ფორმით. სახელს ჰქონდა ძალა მხოლოდ მაშინ, როდესაც იგი გამოიყენებოდა რწმენით იესო ქრისტეში. თუ იგი გამოყენებულ იქნებოდა მსგავსი კონტექსტის მიღმა, სახელს შესაძლოა ემოქმედა მიზნის წინააღმდეგ. ამის მაგალითი შესაძლოა ვიპოვნოთ სკევას შვიდი ვაჟის ისტორიაში, რომლებიც ცდილობდნენ განედევნათ ბოროტი სულები იესოს სახელით, ისე რომ არ იცნობდნენ მას როგორც იესო ქრისტეს (5).

მე ხშირად წარმოვთქვამ „იესოს“ მაგრამ არა როგორც წმინდა სიტყვას ან მაგიურ ფორმულას რომელიც დამაკავშირებს მე ღვთიურთან, რაც არის ჩემს გარეთ ან ჩემში. სწორედ ამ სახელით, მამა ღმერთი არის განდიდებული, რადგანაც იგი ადასტურებს, რომ მე მწამს იგი და ყოველივე რაც მან ჩემთვის გააკეთა. მოგვიანებით, იგი ადასტურებს, რომ რწმენა არის დაკავშირებული მის სახელთან და არა ჩემთან.

ამგვარად, როგორც გენერალი ფედლი შეგვახსენებს „ჩვენი მისიაა ადამიანური საჭიროებების გათავისება იესოს სახელით“ (6) - ეს არის გაცილებით მეტი, ვიდრე „წმინდა ბგერა“ - იგი ჩვენს მსახურებას ათავსებს ღმერთის მისიის შუაგულში. ამ მისიის მიზნით, არაფერი იქნება გაკეთებული, არც არის რაიმეს გაკეთება შესაძლებელი, მისი სახელის მიღმა.

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

მხოლოდ იესო ქრისტეს სახელით!
-----------------------------
(1) მათე 18:20
(2) საქმეები 3:16
(3) საქმეები 2:38
(4) საქმეები 4:12
(5) საქმეები 19:13-16
(6) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

Saturday, 11 May 2019

რას ნიშნავს „პატივისცემა“?

მე არ მჭირდება ბევრი დრო სოციალურ მედიაში შეტყობინებებისა და კომენტარების წასაკითხად სანამ დავინტერესდები დაავიწყდათ თუ არა ადამიანებს რას ნიშნავს პატივისცემა. 

თუმცაღა, ჩემი შეკითხვა დღეს ეხება სიტყვის ეტიმოლოგიას და პატოვისცემის გამოხატვისადმი მოწოდებას (1). სიტყვა წარმოსდგება ლათინური სიტყვიდან 
'respicere' და ნიშნავს „უკან მოხედვას“ ან „კვლავ ნახვას“. ჩემთვის ამას აქვს მინიმუმ ორი მნიშვნელობა:
1) ვნახო ადამიანი და ვაგრძნობინო მას თავი კვლავ და კვლავ “დანახულად“.
2) მოვეპყრო ადამიანს ისე, რომ როდესაც კვლავ შევხვდები, არ შერცხვეს.
როდესაც ბევრი წლის წინ ჩემს მეუღლეს მაგნას, უნდა მოეფიქრებინა სახელი სკოლისშემდგომი პროექტისათვის, რომელიც ჩვენ აღმოსავლეთ ევროპაში გვქონდა, მან არჩია ეწოდებინა „მნახე!“ (2) როდესაც ბავშვები არიან დანახულნი და აღიარებულნი, ისინი იზრდებიან და ყალიბდებიან, რადგანაც გრძნობენ პატივისცემას. თუ ისინი არ არიან დანახულნი, ეცდებიან ყურადღება მიიქციონ ხშირად იმგვარად, რაც შესაძლოა არ იყოს კარგი გზა. ძალიან ხშირად მათ იციან, რომ რასაც აკეთებენ არ არის კარგი, თუმცა არაფერია იმაზე უარესი, ვიდრე იგრძნო უგულებელყოფა და გარიყულობა.

რეალურად, ზრდასრულები არიან ის ბავშვები, რომლებიც გაიზარდნენ. ჩვენ გვჭირდება, რომ ვიყოთ დანახულნი, და მექანიზმები, რომელთაც ჩვენ ვიყენებთ, როდესაც უგულებელყოფილად ვგრძნობთ თავს, ხშირად იმდაგვარია, როგორც ეს ბავშვობაში იყო.

მე ვიცი, რომ უფალი ჩემი მწყემსია (3) და რომ იგი ზრუნავს ჩემზე, იესომ საკუთარ თავს კეთილი მწყემსი უწოდა (4), და როგორც ღმერთმა გამოაგზავნა იგი ქვეყნიერებაში, ასევე გვაგზავნის იესო ჩვენ (5). ეს იმას ნიშნავს, რომ ერთ-ერთი როლი, რომელიც ნაგულისხმევია მოწაფეობაში, არის მწყემსად ყოფნა = ადამიანები, რომლებიც ხედავენ სხვებს და ამგვარად ამჟღავნებენ პატივისცემასა და ჩართულობას.

ზეციდან იმზირება უფალი, ხედავს ადამიანის ყველა ძეს...
ფსალმუნი 33:13
„ციური მანნა“ დღეისათვის:
... და ჩვენ ვართ მისი თვალები დედამიწაზე
----------------------------------
(1) გენერალ ფედლის მოწოდება: „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.
(2) 'See me!'
(3) ფსალმუნი 23
(4) იოანე 10:11
(5) იოანე 20:21

Saturday, 4 May 2019

მე ჩართული ვარ

ივნისის ბოლოს მე წავალ ნორვეგიაში, სადაც კონგრესში მივიღებ მონაწილეობას. ეს იქნება „განსხვავებული“ კონგრესი, და მოუთმენლად ველი მას. კონკრეტულად, ველი „გრძელ მაგიდას“, რომელიც მოთავსებული იქნება მთავარ ქუჩაზე. მაგიდასთან ადგილები ყველასთვის ხელმისაწვდომია. ვისაც სურვილი ექნება, შეუძლია დაჯდეს მაგიდასთან, გაიზიაროს საკვები და ურთიერთობა. არის რაღაც ღვთიური მაგიდის გარშემო გაზიარებაში. ნორვეგიელმა პოეტმა, ტრიგვე სკაუგიმ ეს ჩამოაყალიბა შესანიშნავად თავის მოკლე ნააზრევში Maundy Thursday-ში (1):
შემდეგ მაინ აიღო ჩემი გულისწორედ სადილის შემდეგშესწირა მადლობააკურთხა გული და თქვაეს არის ჩემი გულირომელიც განაგრძობს ფეთქვას და დაიწვებაყველასთვის, ვინც არ იწამარომ არის ადგილი მათთვისაქ, მაგიდასთანმოდით, რადგანაც ყველაფერი დასრულებულიამოდით, თქვენ ამ ადგილს ეკუთვნით
ეს მარტივი ლექსი არის გენერალ ფედლის „მოწოდება ჩართულობისაკენ“ შინაარსის ილუსტრირება გასაოცარი გზით. ადამიანების ჩართულობა გულის კარნახის ამბავია. ჩვენ შეგვიძლია ჩავწეროთ ეს ჩვენს მისიის განაცხადებში, შეგვიძლია ამის შესახებ კათედრებიდან ვიქადაგოთ, ჩვენ შეგვიძლია მოვათავსოთ მაგიდა მთავარ ქუჩაზე, მაგრამ ადამიანებს, რომლებიც „გარედან“ მოდიან, ეცოდინებათ მომდინარეობს თუ არა ეს გულიდან. თანაგრძნობის მსგავსად, ჩართულობასაც აქვს თავისი ფასი - იესომ განსაზღვრა ფასი თავის „ახალ“ მცნებაში:
როგორც მე შეგიყვარეთ თქვენ, თქვენც ისე გიყვარდეთ ერთმანეთი.
იოანე 13:34ბ
„ციური მანნა“ დღეისათვის
რადგანაც იესომ ჩამრთო მე, მეც უნდა ჩავრთო სხვები
------------------------------------------
(1) ლუკა 22:7-20
(2) „მოწოდება ჩართულობისაკენ“: ჩვენ არ უნდა დავუშვათ ადამიანების გაკიცხვა, მოვეპყოთ ადამიანებს პატივისცემითა და თანაგრძნობით, გვახსოვდეს ჩვენი მისია, რომ ქრისტეს სახელით გავითვალისწინოთ ადამიანთა საჭიროებები ყოველგვარი დისკრიმინაციის გარეშე.

Saturday, 27 April 2019

წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!

„აბბას“ მუსიკა აგებულია დებულებაზე 
„გამარჯვებულს მიაქვს ყველაფერი!“ 

ზოგჯერ თითქოს ეს ასეცაა, და მიწიერი გადმოსახედიდან, ეს თითქოს დამკვიდრებული ჭეშმარიტებაა. ასევე არსებობს ემპირიული დადასტურება, რომლითაც მტკიცდება, რომ ადამიანი, რომელიც დაბადებულია უფუნქციო ოჯახში, სადაც არ არსებობს საკმარისი ზრუნვის საშუალება უფრო მეტადაა მიდრეკილი კარგი ცხოვრებისაკენ, ვიდრე ის ადამიანი, რომელიც მზრუნველ და კარგად ფუნქციონირებად ოჯახშია დაბადებული. მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ ფუნქციონალურობა და ზრუნვა არ არის დამოკიდებული ქონებაზე, თუმცა სიღატაკემ შესაძლოა მშობელს ხელი შეუშალოს მისცეს თავის შვილს საკმარისი ფიზიკური ზრუნვა.

მე ვიქნები პირველი, ვინც აღიარებს, რომ ეს სამყარო უსამართლოა. ვცხოვრობ რა ევროპის უღატაკეს ქვეყანაში, მე ამას ყოველდღიურ რეალობაში ვხედავ, და ვისურვებდი, მეტის გაკეთება შემძლებოდა ამასთან დაკავშირებით. ამის შემდეგ, როგორ გავბედავ განვაცხადო, რომ „წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!“?

რადგანაც ეს არის სულიერი პრინციპი. იესომ განაცხადა, რომ მე მოვიპოვე სიცოცხლე მისი დაკარგვით (1). მე მწამს, რომ ღმერთმა შემქმნა, რათა მქონდეს ურთიერთობა მასთან, მაგრამ ამასთანავე მან მომანიჭა უფლებამოსილება გავაკონტროლო საკუთარი სიცოცხლე და შევწირო იგი უფალს. ჯვარზე მყოფმა იესომ თქვა: „მამაო, შენს ხელთ ჩამიბარებია ჩემი სული” (2) - მან დაკარგა სიცოცხლე, დაამარცხა სიკვდილი და მოიპოვა სიცოცხლე არა მხოლოდ მისთვის, არამედ ყველა მორწმუნისათვის.

ის, რომ „წაგებულს“ მიაქვს ყველაფერი, დასტურდება ამ მუხლითაც:

„სადაც არ არის არც ბერძენი, არც იუდეველი, არც წინადაცვეთა, არც წინადაუცვეთელობა, არ არის ბარბაროსი, სკვითი, მონა და თავისუფალი,
არამედ ქრისტეა ყოველივე და ყოველივეში.“

კოლასელთა
 3:11
მიუხედავად იმისა, რომ ერები თავს ქრისტიანებს უწოდებენ, მხოლოდ რამოდენიმე ეკლესია და ქრისტიანთა ნაწილი ებრძვის სიხარბეს. მიჩნეულია, რომ სიხარბე არის შვიდ მომაკვდინებელ ცოდვათაგან ერთ-ერთი, და მწამს, რომ ეს არის უმეტესი პრობლემის მიზეზი, რომელსაც ჩვენ დღეს სამყაროში ვხვდებით, მათ შორის ისეთი ბოროტებების, როგორიცაა ომები, სიღარიბე და კლიმატური კრიზისი. დარწმუნებული ვარ, რომ თუ ჩვენ, როგორც ინდივიდები, საზოგადოება და ერები ვისურვებთ „წაგებას“, იმის ნაცვლად, რომ გვქონდეთ ძლიერი სურვილები და დავაგროვოთ რაც შეიძლება მეტი, ყველა მოიპოვებდა უკეთეს ცხოვრებას. ამგვარად, დიახ, 

მე მწამს, რომ „წაგებულს მიაქვს ყველაფერი!“

„ციური მანნა“ დღეისათვის:

ჩვენ ვიგებთ წაგებით!
-----------------------------------------
ყველაზე სუსტი გუნდი! - „მოწოდება ღირებული თანაგრძნობისკენ“
(1) მათე 16:25
(2) ლუკა 23:46

Saturday, 20 April 2019

ყველაზე სუსტი გუნდი!

„რომელია საუკეთესო გუნდი?“, მამაჩემმა ჰკითხა თავის ერთ-ერთ შვილიშვილს. რასაკვირველია 10 წლისამ უპასუხა „ვიკინგი“ - ადგილობრივი გუნდი. ბიჭუნამ მოაყოლა ხანგრძლივი განმარტება და ურყევი არგუმენტები იმის შესახებ, რატომ არის „ვიკინგი“ გაცილებით უკეთესი, ვიდრე სტუმრები. „მაშინ შენ შეგიძლია უგულშემატკივრო „ვიკინგებს“, ხოლო მე ვუგულშემატკივრებ სტუმრებს“ თქვა ბაბუამ და ისინი გაემართნენ მატჩის საყურებლად. „რატომ“ იყო შვილიშვილის შეწუხებული პასუხი. „რადგანაც ყველაზე სუსტ გუნდსაც ჭირდება გულშემატკივრობა!“, უპასუხა ბაბუამ.

ეს იყო „თვალის ჩაკვრით“ ნათქვამი, თუმცა ასევე აღწერს მამაჩემის ძირითად დამოკიდებულებასა და ფასეულობებს: იგი ყოველთვის სუსტის მხარეს იჭერდა.

როდესაც იესო ჯვარზე აღესრულა, იგი ფაქტიურად ყველაზე სუსტი გუნდის „მხარეს“ იყო, სადაც ორივე მხარეს იყო აჯანყება. თუმცა იგი ასევე ყველაზე სუსტი გუნდისთვის აღესრულა:
"მკურნალი ჯანმრთელებს კი არა, ავადმყოფებს სჭირდებათ. თქვენ კი წადით და ისწავლეთ, რას ნიშნავს: წყალობა მსურს და არა მსხვერპლი; მართალთა კი არა, ცოდვილთა მოსახმობად მოვედი”.
მათე 9:12-13
ეს განაცხადი იყო იესოს პასუხი ფარისევლებისადმი, რომლებიც მას აკრიტიკებდნენ რომ იგი ჭამდა მებაჟეებთან და ცოდვილებთან. თუ „ხსნის არმია“ აღარ იქნება სუსტების გვერდით, ჩვენი მოწოდების მნიშვნელოვან ნაწილს დავკარგავთ. სწორედ ამიტომ შეგვახსენებს გენერალი ფედლი ავიღოთ პასუხისმგებლობა. ეს მოიცავს „ღირებულ თანაგრძნობას“ სუსტებისადმი. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ უნდა დავიცვათ სხვები, ვეძიოთ სამართლიანობა, გამოვიჩინოთ სულგრძელობა და მონაწილეობა მივიღოთ გამომსყიდველ ქმედებებში (1). როდესაც ამას ვაკეთებთ, ჩვენ ვიწყებთ იმის გაგებას, რას ნიშნავს „წყალობა მსურს და არა მსხვერპლი“.

მაშინ ჩვენ ვგულშემატკივრობთ არა მხოლოდ ყველაზე სუსტ გუნდს - ჩვენ ვხდებით ყველაზე სუსტი გუნდის ნაწილი - მოწყვლადი, როგორიც იესო გახდა, მაგრამ ჩვენ ამავე დროს ვხდებით გამარჯვებულნი!

„ციური მანნა“ დღეისათვის:
„საკმარისია შენთვის ჩემი მადლი, ვინაიდან უძლურებაში ხდება სრულყოფილი ჩემი ძალა”. (2)
გილოცავთ აღდგომას!
-----------------------------------------
(1) „მოწოდება ღირებული თანაგრძნობისკენ“ არის მეორე მოწოდება პასუხისმგებლობის აღებისაკენ, გენერალ ფედლის „მოწოდება მისიისაკენ“.
(2) 2 კორინთელთა 12:9

რა არის „ხსნის არმია“?

პასუხი დამოკიდებული იქნება იმაზე, რამდენად კარგად იცნობს ადამიანი ორგანიზაციას. ვიღაც იტყვის:  „ეს გახლავთ ჩემი საყვარელი მაღაზია“  - და ...